İçeriğe geçmek için "Enter"a basın

Yazı etiketleri “Education”

Pedagojik bir araştırma olgusu olarak çocukluk

Çocukluk, insanın biyolojik bir evresini ifade etse de çocukluğun biyolojik sınırları için ortak bir görüş bulunmamaktadır. Çocukluğun biyolojik sınırı için evrensel olarak kabul edilen en net yaş aralığı, Çocuk Hakları Sözleşmesi’nin birinci maddesinde 18 yaşına kadar her insanın çocuk sayıldığı şeklinde ifade edilmiştir.  Çocukluğun belirli yaş aralıkları ve biyolojik bir evre olarak ele alınması onun yalnızca gelişimsel boyutunu içermektedir. Oysaki çocukluğun toplumsal boyutu da bulunmaktadır. Çocukluk Çalışmaları, çocukluğu disiplinler arası bir perspektifle ele almakta; çocukluk deneyimlerini tarihsel ve çağdaş boyutlarıyla anlamaya çalışmaktadır. Çocukluk kavramının, modern bir tartışma konusu olarak ortaya çıktığı tarihsel süreç ile çocuğun eğitiminin tartışma konusu olmaya başladığı tarihsel süreç arasında bir uyumluluğun söz konusu olduğu görülmektedir. Bu çalışmada, bir disiplin olarak çocukluk çalışmalarının yaklaşık 20. yüzyılın ikinci yarısından itibaren başlayan serüveni ele alınmış ve çocukluk çalışmaları pedagojik olgular çerçevesinde değerlendirilmiştir.

Corporate communication as a substantial function in higher education management

This study aims to reveal the benefits of corporate communication for higher education institutions. Within this scope, we address the areas that higher education systems are currently struggling with and discuss the factors that force institutions to change in light of the literature. In these circumstances that force higher education systems to change, we analyzed the need for well-planned communication studies for higher education institutions. We present evaluations on the potential impact of corporate communication efforts on the performance and success of higher education institutions, which have a wide stakeholder ecosystem. We determined the advantages that corporate communication provide to higher education management in the dimensions of basic management processes such as decision making, planning, organization, coordination, control, and evaluation.

Hindistan eğitim sistemi

Dünya’daki en büyük ülkelerden biri olan Hindistan’ın eğitim sisteminin temel politikalarından biri herkese eşit eğitim imkânı ve azınlıkların kendi kültürlerine göre bir eğitimden yararlanma hakkı sunmaktır. Hindistan’ın geniş coğrafyası eğitim yönetimi yarı-federal bir yapılanma yönünde etkilemiştir. Okul eğitimi ilk sekiz yılı zorunlu olmak üzere 5+3+2+2 şeklinde yapılandırılmıştır.  İlköğretimde okullaşma oranı %90’ın altındadır, bu oran ortaöğretim kademesinde %66’dır. Hindistan en büyük yükseköğretim hacmine sahip ülkelerden biridir ve büyük oranda devlet tarafından finanse edilen kurumlarda sunulmaktadır. Hindistan’da eğitim programları çekirdek bir program üzerine farklı bölgelerdeki ihtiyaçlara göre derslerin belirlenip eklendiği esnek bir programdır. Gerek öğretmen gerekse yönetici atama biçimleri ve hakları eyaletler ve bölgelere göre değişmektedir. Eğitim okul düzeyinde ve ulusal düzeyde çok çeşitli sınavlarla değerlendirilmektedir. Eğitimin finansmanı merkez hükümet ve eyalet hükümetlerinin katılımıyla sağlanmaktayken, eğitim düzeyine göre harcama oranları değişmektedir. Gelişmişlik düzeyi olarak sıralamaların altında olsa da özellikle yükseköğretim kapasitesiyle eğitim Hindistan için büyük bir güçtür.

“Eğitimde Finlandiya modeli” kitabı üzerine bir değerlendirme

Finlandiya’nın uluslararası sınavlarda sergilediği başarılar ve yürüttüğü başarılı eğitim sistemi son yıllarda eğitim alanındaki uygulayıcıların ve araştırmacıların ilgisini çekmeye başlamıştır. Bu yazıda mercek altına alınan Eğitimde Finlandiya Modeli kitabı da Finlandiya eğitim sistemine ilişkin aydınlatıcı bilgiler vermesi ve önemli ipuçları sunması nedeniyle incelenmiştir.